WROCŁAWSKIE SPOTKANIA
Z HISTORIĄ GOSPODARCZĄ

     Wrocławskie Spotkania z Historią Gospodarczą powstały w 2005 r. Inicjatywa ta pojawiła się w Zakładzie Historii Gospodarczej, Demografii i Statystyki Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz w Katedrze Historii Gospodarczej ówczesnej Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu) i zmaterializowała się w postaci stałej współpracy obu podmiotów. Od początku Spotkań wsparli je też pracownicy Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej Szkoły Głównej Handlowej i Katedry Historii Gospodarczej Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego. Szybko pomysł znalazł uznanie kolejnych historyków „od gospodarki" z innych polskich uczelni i miast.

     U podstawy pomysłu tkwiła chęć zebrania, zapoznania i zintegrowania mocno rozproszonego i często niedocenianego środowiska zajmującego się badaniami nad problematyką gospodarczą i społeczną w polskiej historii. Stąd pierwsze Spotkanie we Wrocławiu poświęcone zostało dokonaniom i perspektywom polskiej historii gospodarczej. Wykazało ono nie tylko szerokość i zakres badań problemowych, przy ich dużym rozproszeniu i organizacyjnym marginalizowaniu, ale też potrzebę współpracy i koordynacji wspólnych wysiłków. Oznaczało to potrzebę dalszych spotkań naukowych.

     W efekcie następne, coroczne Spotkania cieszyły się autentycznym zainteresowaniem środowisk badawczych z wszystkich regionów Polski, a kolejne tematyczne konferencje poświęcone gospodarce i społeczeństwu w badaniach rodzimych historyków gromadziły liczne grono naukowców reprezentujących nie tylko różne ośrodki i uczelnie, ale też różne pokolenia i stopnie zaawansowania naukowego. Efekty merytoryczne tych zdarzeń wzmacniał fakt, że corocznie ich pokłosiem stawała się książka, w której publikowano wygłaszane referaty. Dziś jest to już spora seria wydawnicza, której walor naukowy polega również na tym, że dzięki ciągłości wydawania prezentuje ona pewien przekrój przez polskie badania nad historią gospodarczą w początkach XXI w.

     Nie oznacza to, że formuła Spotkań raz już ustalona, nie ulega stałym zmianom. Obecnie wprowadzamy domową stronę internetową, która ma za zadanie nie tylko propagować i prezentować dorobek dotychczasowych konferencji, ale też służyć jako szersze forum dla kontaktu z zainteresowanymi problematyką historii gospodarczej w Polsce. Będą się na niej pojawiały informacje na temat planowanych i przeprowadzanych konferencji - także tych organizowanych w zaprzyjaźnionych ośrodkach naukowych, jak również o ukazujących się publikacjach. Strona Spotkań ma też ułatwiać ewentualne nabywanie elektronicznych wersji wydanych dotąd w serii książek.

     Nie wyczerpuje to planów na najbliższą przyszłość. Nadzieją organizatorów jest przyciągnięcie do naszej inicjatywy większego grona uczestników zagranicznych, tak by powstała płaszczyzna konfrontacji rodzimego dorobku i stanu badań w zakresie historii gospodarczej i społecznej z tym, co dzieje się w innych państwach Europy. Pozwoliłoby to nie tylko na ożywienie i stymulację prowadzonych w Polsce prac naukowych, ale też na nawiązanie ważnych, w „kurczącym" się świecie, wręcz niezbędnych, kontaktów transgranicznych.

     Dalszym, choć nie odległym zamiarem jest też rozbudowanie Spotkań z poziomu prezentacyjnego, do poziomu inicjującego badania nad gospodarką i społeczeństwem. Koordynacja prac naukowych nad wybranymi zagadnieniami z zakresu historii gospodarczej mogłaby przynieść z czasem efekt w postaci spójnych opracowań monograficznych. Mogłaby też stanowić przestrzeń, w której młodsi badacze mogliby doskonalić własny warsztat w pracy z uznanymi uczonymi.

     Wszystkie wymienione działania prowadzone w ramach Wrocławskich Spotkań zmierzają w wyznaczonym już przy ich powstaniu kierunku. Jest nim przywrócenie rangi badań nad gospodarką i społeczeństwem w polskiej historiografii i znalezienie jej właściwego miejsca w ramach poszczególnych uczelni. Przez lata PRL „rozpieszczana", choć „dworsko" uzależniana; a później, aż do dziś, zaniedbywana, historia gospodarcza winna wrócić do rangi jednej z głównych dziedzin historii, na równi z historią polityczną, militarną czy historią sztuki. Dzieje życia codziennego, są bowiem nie mniej istotne z punktu widzenia zrozumienia przeszłości, jak pozostałe aspekty funkcjonowania człowieka. Docenia to współczesna historiografia światowa, w której historia społeczna i gospodarcza odgrywa coraz istotniejszą rolę w rozumieniu procesów historycznych. W tym względzie w Polsce pozostaje jeszcze wciąż wiele do zrobienia.

proj. graf. Paweł Wagner, wyk. strony Dariusz Dulewicz